Project
γ' τρίμηνο
Ομάδα: Μπαταγιάννη Μαρία Κωνσταντίνα, Κλουτσάρα Αλκμήνη, Παπαγεωργίου Ευσταθία Ζωή, Πουμάνα Μάρθα

"Βιοποικιλότητα" είναι ένας όρος που χρησιμοποιούμε για να αναδείξουμε τον πλούτο του φυσικού κόσμου. Είναι η μεγάλη ποικιλία ζώων και φυτών, τα ενδιαιτήματα και τα γονίδιά τους. Η βιοποικιλότητα αλληλεπιδρά με το φυσικό περιβάλλον για να δημιουργεί τα οικοσυστήματα που στηρίζουν τους έμβιους οργανισμούς – όπως οι άνθρωποι. Χωρίς τον φυσικό κόσμο δεν μπορούμε να επιβιώσουμε, και δυστυχώς πολύ συχνά τον θεωρούμε δεδομένο.
Η βιοποικιλότητα είναι στοιχείο ζωτικής σημασίας για αμέτρητες ανθρώπινες δραστηριότητες. Η παραγωγή τροφίμων είναι σε μεγάλο βαθμό εφικτή μόνο και μόνο επειδή υπάρχουν φυσικές συνθήκες, όπως το γόνιμο έδαφος, το νερό και οι μέλισσες που γονιμοποιούν φυτά και δέντρα. 
Τα φυτά καθαρίζουν τον αέρα απελευθερώνοντας οξυγόνο και απορροφώντας επιβλαβείς ρύπους.
Οι ντουλάπες μας είναι γεμάτες με υφάσματα από φυσικές ίνες, όπως το βαμβάκι, το μαλλί και μετάξι. Τα φυσικά συστήματα μας εφοδιάζουν με ξυλεία και άλλα υλικά με τα οποία κατασκευάζουμε κτίρια και έπιπλα.
Πολλά φάρμακα, όπως η ασπιρίνη, έχουν φυσική προέλευση. Επίσης, φυσικά συστήματα, όπως τα ομβρόφιλα δάση και οι κοραλλιογενείς ύφαλοι, κρύβουν ουσίες που θα μπορούσαν να αποδειχθούν σωτήριες για την ανθρώπινη ζωή και η αξία των οποίων θα μπορούσε να είναι τεράστια.
Το 50% του διοξειδίου του άνθρακα που απελευθερώνεται στην ατμόσφαιρα απορροφάται από φυσικά συστήματα στην ξηρά και στη θάλασσα. Αυτές οι "εστίες απορρόφησης άνθρακα" διαδραματίζουν σημαντικότατο ρόλο όσον αφορά την επιβράδυνση της κλιματικής αλλαγής.
Οι κοραλλιογενείς ύφαλοι και τα δάση από μαγκρόβια μας προστατεύουν από καταιγίδες και παλιρροϊκά κύματα. Οι υγρότοποι λειτουργούν σαν σφουγγάρια που απορροφούν το πλεονάζον νερό και αποτρέπουν τις πλημμύρες.
Οι όμορφες φυσικές περιοχές προσελκύουν πολυάριθμους επισκέπτες, εξασφαλίζοντας εισόδημα για τους ντόπιους.
Πολλοί άνθρωποι περνούν μεγάλο μέρος του ελεύθερου χρόνου τους απολαμβάνοντας απλώς την ομορφιά του φυσικού κόσμου. Ορισμένοι πολιτισμοί αποδίδουν ακόμη και πνευματική αξία σε ορισμένους τόπους και είδη.
Ωστόσο, η βιοποικιλότητα απειλείται παντού ανά την υφήλιο. Φυτά και ζώα εξαφανίζονται συνεχώς, κυρίως λόγω της ανθρώπινης δραστηριότητας. Και όταν χάνεται, η βιοποικιλότητα δεν γυρίζει πίσω.
Η απώλεια της βιοποικιλότητας δεν σημαίνει απλώς ότι εξαφανίζονται σπάνια φυτά και ζώα. Σημαίνει ότι ολόκληρα οικοσυστήματα παράγουν λιγότερο και γίνονται πιο ευάλωτα σε εξωτερικούς κραδασμούς. Τα αποθέματα ψαριών, τα γόνιμα εδάφη και οι πληθυσμοί μελισσών απειλούνται με αφανισμό.
Οι οικονομολόγοι έχουν υπολογίσει το κόστος της ετήσιας απώλειας των πραγμάτων που παίρνουμε δωρεάν από τη φύση στα 50 δισεκατομμύρια ευρώ. Εάν δεν αναλάβουμε δράση, η απώλεια της βιοποικιλότητας στην ξηρά θα μπορούσε να μας κοστίσει, μέχρι το 2050, το 7% του ΑΕΠ.
Η Ευρώπη διαθέτει ισχυρούς νόμους για την προστασία της φύσης, αυτοί όμως πρέπει να εφαρμόζονται και στην πράξη. Τέλος, πρέπει να διασφαλίσουμε ότι δραστηριότητες όπως η αλιεία, η γεωργία και η δασοκομία δεν βλάπτουν το φυσικό περιβάλλον.

Η επιστήμη της Αειφορίας (permaculture) είναι αυτή που ενώνει όλες τις επιστήμες μεταξύ τους. Η Αειφορία είναι ο συνειδητός σχεδιασμός ενός τοπίου, ενός σπιτιού, μιας κοινότητας, της ίδιας μας της ζωής. Σχεδιάζουμε χρησιμοποιώντας πολλαπλά στοιχεία με πολλαπλές λειτουργίες και δίνοντας έμφαση στις μεταξύ τους πολυεπίπεδες συνδέσεις. Αυτό είναι ο σχεδιασμός της Αειφορίας. Είναι ζήτημα σύνδεσης στοιχείων για τα οποία οι περισσότεροι άνθρωποι σήμερα δεν βλέπουν καμία σύνδεση… Μια στέγη, με ένα νεροχύτη, με μια λίμνη με ένα λαχανόκηπο, με έναν οπωρώνα, με ένα βοσκοτόπι… Απλές συνδέσεις που ενισχύουν την παραγωγικότητα, κάνουν τη ζωή μας ευκολότερη, πετυχαίνουν ένα υγιέστερο περιβάλλον, φέρνουν την Αειφορία.
Η Αειφορία είναι το μέλλον της επιβίωσης μας. Είναι ένα σύστημα που σέβεται τη ζωή σε όλες  τις μορφές της και χτίζει ένα καλύτερο κόσμο για όλα τα όντα, αναπαράγοντας την ποικιλομορφία που διδάσκει η ίδια η φύση. Εδώ η φύση είναι το μάθημα, η αίθουσα, η δασκάλα: ένα σύστημα που επιβίωσε για εκατομμύρια χρόνια και θα συνεχίσει να επιβιώνει…
Ηθικοί Κανόνες & Θεμελιώδεις Αρχές της Permaculture
Ο πυρήνας της permaculture είναι τρεις ηθικοί κανόνες: φροντίδα για τη γη, φροντίδα για τους ανθρώπους και αναδιανομή του πλεονάσματος. Αυτά αποτελούν τη βάση του σχεδιασμού permaculture και συναντώνται επίσης στις περισσότερες παραδοσιακές κοινωνίες. Εδώ είναι οι 12 θεμελιώδεις αρχές της permaculture, όπως περιγράφονται από τον David Holmgren.
1. Να Παρατηρείς και να Αλληλεπιδράς – «Η ομορφιά είναι στο μυαλό του θεατή»
Επενδύοντας τον απαραίτητο χρόνο στην συνεργασία μας με τη φύση μπορούμε να σχεδιάσουμε τις κατάλληλες λύσεις για κάθε περίπτωση που αντιμετωπίζουμε.
2. Να Συλλέγεις και να Αποθηκεύεις Ενέργεια – «Φτιάξτε σανό όσο ο ήλιος λάμπει»
Αναπτύσσοντας συστηματα συλλογής πόρων όταν αυτοί είναι σε αφθονία, έχουμε τη δυνατότητα να τους χρησιμοποιήσουμε σε ώρα ανάγκης.
3. Εξασφάλιζε την παραγωγή – «Νηστικό αρκούδι δε χορεύει»
Βεβαιωθείτε ότι παίρνετε μια πραγματικά χρήσιμη ανταμοιβή για τη δουλειά που κάνετε.
4. Εφάρμοζε την Αυτο-ρύθμιση και την Αποδοχή Ανατροφοδότησης – «Αμαρτίες γονέων παιδεύουσι τέκνα…. μέχρι εβδόμης γενεάς»
Οι ακατάλληλες δραστηριότητες πρέπει να αποθαρρύνονται. Έτσι, διασφαλίζουμε τη σωστή λειτουργία των συστημάτων μακροπρόθεσμα. Η αρνητική ανατροφοδότηση (αποτελέσματα)  αργεί συνήθως να αναδυθεί.
5. Να Χρησιμοποιείς και να Εκτίμάς τους Ανανεώσιμους Πόρους και Υπηρεσίες –«Ασε τη φύση να κάνει τη δουλειά της»
Χρησιμοποιώντας με τον καλύτερο τρόπο όσα μας παρέχονται άφθονα από τη φύση, μειώνουμε την καταναλωτική μας συμπεριφορά και την εξάρτηση μας από μη ανανεώσιμους πόρους.
6. Να Μην Παράγεις Απόβλητα – «Μη σπαταλάς, μη ζητάς» ή «Κάλιο γαϊδουρόδενε παρά γαϊδουρογύρευε»
Με την αποτίμηση και την αξιοποίηση όλων των πόρων που έχουμε στη διάθεσή μας, τίποτα δεν πάει χαμένο.
7. Σχεδίαζε από τα Αχνάρια προς τις Λεπτομέρειες – «Να βλέπεις και το δάσος και τα δέντρα»
Κάνοντας ένα βήμα πίσω, μπορούμε να παρατηρήσουμε πρότυπα μορφών (μοτίφ) στη φύση και στην κοινωνία. Αυτά αποτελούν τη ραχοκοκκαλιά των σχεδίων μας, με τις λεπτομέρειες να συμπληρώνονται καθώς προχωράμε.
8. Ενσωματώσου, Μην Απομονώνεσαι – «Τα πολλά χέρια κάνουν τη δουλειά πιο εύκολη»
Τοποθετώντας τα σωστά στοιχεία (ανθρώπους, φυτά, ζώα κτλ.) στο σωστό μέρος, δημιουργούμε συσχετισμούς  που τους επιτρέπουν  να συνεργάζονται και να αλληλοϋποστηρίζονται.
9. Να Εφαρμόζεις Μικρές και Αργές Λύσεις – «Φασούλι το φασούλι γεμίζει το σακούλι»ή «Οποιος βιάζεται σκοντάφτει»
Τα μικρά και αργά αναπτυσσόμενα συστήματα διατηρούνται πιο εύκολα από τα μεγάλα, αξιοποιούν καλύτερα τους τοπικούς πόρους και παράγουν περισσότερο βιώσιμα αποτελέσματα.
10. Να Αξιοποιείς και  να Εκτιμάς την Ποικιλία– «Μη βάζεις όλα σου τ’αυγά στο ίδιο καλάθι»
Η ποικιλία μειώνει την ευπάθεια σε πολλαπλές απειλές και επωφελείται απο το μοναδικό, ιδιαίτερο χαρακτήρα του περιβάλλοντος στο οποίο αναπτύσεται.
11.  Να Χρησιμοποιείς τα Άκρα και να Εκτιμάς τις Παρυφές – «Μη νομίζεις ότι είσαι στο σωστό δρόμο μόνο και μόνο επειδή το μονοπάτι είναι στρωτό»
Στα σημεία που συναντώνται και αναμειγνύονται τα πράγματα, συμβαίνουν τα πιο αξιοσημείωτα γεγονότα. Αυτά είναι συνήθως είναι και τα πιο πολύτιμα, πολυποίκιλα και παραγωγικά στοιχεία του συστήματος.
12. Να Χρησιμοποιείς Δημιουργικά και να Ανταποκρίνεσαι στην Αλλαγή –«Οραματισμός δεν είναι να βλέπεις τα πράματα όπως είναι, αλλά όπως θα γίνουν»Μπορούμε να έχουμε αντιδρούμε θετικά σε μια αναπόφευκτη αλλαγή, παρατηρώντας προσεκτικά και μετά, παρεμβαίνοντας με τον κατάλληλο τρόπο στη σωστή στιγμή.